2006/Sep/26


ถ้อยคำ


ล่องลอยไหลรินมาดั่งสายฝนที่ไม่มีวันหยุดตก

สู่มหาสมุทรที่แผ่กว้างอยู่เบื้องหน้า

ไหลลิ่วมา ระเรี่ยแสงที่อาบพื้นน้ำ

ข้ามขอบเขตของห้วงจักรวาล


ณ ชายฝั่งของความเศร้า

คลื่นแห่งความยินดี ร่อนเร่มาจนถึงหัวใจฉัน

ครอบครองและโอบกอดเราเอาไว้


แสงสว่างระยิบพื้นน้ำ พร่าตาเรา

คล้ายมีดวงตานับล้านร่ายรำอยู่รายรอบ

พลางส่งสียงเรียกเรา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...


ความนึกคิดที่ลดเลี้ยว คล้ายสายลมที่ไม่เคยหยุดพัดโหม

ถาโถมสู่ลมหายใจ สูดเอาแสง คลื่น ละอองไอลม

...ล้มลุกคลุกคลาน

ขณะมองหาหนทางที่จะพาข้ามห้วงจักรวาล


เสียงหัวเราะ ต่อเฉดสีของโลก ณ สุดของชายฝั่งที่ร้างผู้คน

เปล่งแสงทักทายดวงตาของเรา ที่เฝ้ามอง


ความรักที่ไม่มีวันหมดสิ้น ส่องแสงเป็นประกายรอบตัวเรา

ดุจดวงอาทิตย์นับล้านดวงฉายซ้ำ และเรียกชื่อฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

นอกเหนือขอบเขต ข้ามห้วงจักรวาลไกลโพ้นมา...


Nothing ' s gonna change my world

...Nothing ' s gonna change my world...



*
Across the Universe บทเพลงอมตะของจอห์น เลนนอน
อยู่ ก็ดังขึ้นในหูผม ขณะเดินไปให้ถึงปลายสุดของแหลมพรหมเทพ
(ถึงที่ดังในหูนั่นจะเป็นของเวอร์ชั่นของฟิโอน่า แอปเปิ้ลก็เถอะ เหอะ เหอะ)

คำข้างบน เขียนขึ้นหลังจากวันนั้นไม่นาน เมื่อยังนอนเล่นที่กะปง
ใช้เนื้อหาเดียวกันกับเพลงของจอห์น นอนเล่นเพลงนั้นนั่นแหละ
ส่วนรูปนี้ ถ่ายโดยพี่ชายผมเองน่ะ เย็นวันที่เข้าไปซื้อของที่ภูเก็ตกัน
มีเวลาก็เลยขับรถเที่ยว จนเลยไปถึงฟากแหลมพรหมเทพ


นี่น่าจะเป็นหนึ่งในสถานที่ที่สวยที่สุดที่สายตาเคยเห็นมา
มหาสมุทรกว้างข้างหน้าย้ำเตือนความรู้สึกเล็กจ้อย
ไร้อำนาจ และความจริงที่ว่าเราเป็นแค่ผงธุลี

ขณะที่อีกฝั่งหนึ่งของมหาสมุทร
สงครามยังดำเนินไม่หยุดหย่อน
คล้ายกับเราไม่เคยเล็กจ้อยเป็นผงธุลีแบบนั้นเลยจริงๆ





 

Comment

Comment:

Tweet


เวปสวยเน้อ

อยากไปเที่ยวภูเก็ตจัง
#4 by *Taan* (203.146.7.177) At 2006-09-27 16:38,
ชอบเพลงนี้ เวอร์ซั่นที่ผู้หญิงเอามาร้อง ใครน้า ฟิโอน่า แอ๊บเปิล อะไรนี่แหละมั้ง
#3 by nuut At 2006-09-26 09:33,
ฮั่นแน่ กาแฟเขาช่อง
#2 by nuut At 2006-09-26 09:30,
คิดถึงแหลมพรหมเทพ
มันเป็นสถานที่แห่งความทรงจำที่หนึ่ง...
แต่จะมีใครบ้างไหม คิดแบบนี้.. เนี่ย
เขาคงจะมัวแต่ แย่งกันเก็บภาพก่อนเก็บบรรยากาศเหล่านั้นไว้ก่อน

ตื่นมาอ่านหนังสือ
#1 by ลั่นฟ้า* (203.114.123.141) At 2006-09-26 04:49,